209خوشآمدگويى بهشتيان نيز در بهشت «سلام» است.
بنابراين، سلام يعنى دعا براى امنيت و آسايش كسى كه نمىتواند به وسيله اعمال، بر امنيت خود بيفزايد. ولى كسى كه [زنده است و] مىتواند با اعمال خويش مانند تبليغ دين، تربيت مردم و تزكيه نفوس، كسب امنيت بيشتر كند، درخواست همه عطايايى است كه پس از سلام دادن به او مىرسد و خواسته او اين است كه اعمالش پذيرفته شود و در آخرت از امنيت و آسايش برخوردار باشد. به همين دليل ما چون مىدانيم رسولخدا(ص) زنده است، در نماز خود به او سلام مىكنيم و مىگوييم:
« السلام عليك ايها النبي و رحمة الله و بركاته ». اين گفته از جمله امورى است كه ما از خداوند درخواست مىكنيم. البته نه براى اينكه از آن حضرت، ترس نبودن امنيت را برطرف كنيم، بلكه براى اين است كه امنيت و آسايش ناشى از سلام دادن، به امتش برمىگردد؛ چراكه خداوند، آن حضرت را مايه رحمت و امنيت براى امتش فرستاده است. ازاينرو، نيازمند چيزى براى خويش نيست.
رسول خدا مىخواهد بيان كند كه مقام رسالت، مقامى است كه با وجود آن، اجازه شفاعت كردن دارد كه بيان سنت قطعى و پايدار الهى است. در اين عبارات، به صراحت، جواز توسل به رسول خدا براى برآورده شدن حاجت به اذن الهى بيان شده است. البته با اين اعتقاد كه رسولخدا(ص) نيز سببى است كه اجازه اين كار را دارد؛ نه اينكه او جداگانه و بهطور مستقل در برآورده كردن حاجت نقش داشته باشد.
در واقع، نسبت دادن تأثير به رسول خدا، مجازى است؛ چنانكه خداوند