175
ادله توسل به پيامبر(ص) پيش از تولد
1. ابنتيميه در كتاب الفتاوى خود روايتى آورده و به آن استناد كرده است كه آن را عبداللهبن شقيق 1از ميسره نقل مىكند كه گفت:
عرض كردم: «اى رسول خدا! شما كى پيامبر شدى»؟ فرمود: «هنگامى كه خداوند زمين را آفريد سپس به آسمان پرداخت و آنها را به صورت هفت آسمان خلق كرد و عرش را آفريد، بر ساق عرش نوشت: «محمد رسول الله و خاتم الانبياء» و بهشت را آفريد كه در آن آدم و حوا را سكنا داد. آنگاه درحالىكه آدم بين روح و جسد بود [و هنوز آفرينش آدم به پايان نرسيده بود]، نام مرا بر درها، برگها، گنبدها و خيمهها نوشت. چون خداوند به وى حيات داد، به عرش نگريست و نام مرا ديد. خداوند به او خبر داد كه او (حضرت محمد) سرور و سرآمد فرزندان توست. زمانى كه شيطان اين دو را فريفت، آنان توبه كردند و به نام من نزد خداوند درخواست شفاعت كردند». 2
ابنحجر عسقلانى مىنويسد: از طريق بديلبن ميسره، از عبداللهبن شقيق، از ميسرةالفجر روايت كرده است كه گفت: «عرض كردم: اى رسول خدا! چه زمانى پيامبرشدى»؟ فرمود: «آنگاه كه آدم بين روح و جسم بود». سند
[اين روايت] قوى است. 3
سيد عبداللهبن صديق غمارى نيز در اين رابطه مىنويسد: «سند اين