176روايت، قوى، و بهترين و قوىترين شاهدى است كه براى حديث عبدالرحمانبنزيد يافتهام». 1
يكايك راويان اين حديث ثقهاند، به جز يك راوى كه او نيز صدوق 2 است. 3 بنابراين سند، اين روايت دستكم حسن است. اما طبق ديدگاه آن دسته از حافظان حديث كه روايت حسن را نيز صحيح مىدانند 4، اين حديث نيز صحيح است.
طبق اين حديث، پيش از شرفيابى جهان به وجود [مبارك] وى، به آن حضرت توسل شده است و ملاك صحت توسل اين است كه فردى كه به او متوسل مىشويم، نزد خداوند عزوجل، داراى جايگاهى والا باشد و زنده بودن او در دنيا براى توسل جستن شرط نيست. بنابراين روشن مىشود كسانى كه توسل به افراد را فقط در زمان حيات آنان در دنيا صحيح مىدانند، ديدگاهى دور از حقيقت دارند. 5
2. «ابن ابىدنيا» در كتاب «الاشراف» 6 با سند حسن از «سعيدبن جبير»