44موضوع دانش ارتباطات، ارتباطات انسانى است كه به انواع ميان‌فردى، گروهى و جمعى تقسيم مى‌شود و تعريف‌هاى گوناگونى از آن ارائه شده است. ¹ توجه اصلى در استراتژى ارتباطات، به نگرش و رفتار مردم است. هدف تبليغ، صرف ارسال پيام نيست. بلكه هدف، تغيير رفتار و نگرش اوست. پس توجه به فرايند درك، شناخت و تغيير نگرش ضرورى است. ²

ارتباط، عبارت است از فراگرد انتقال پيام از سوى فرستنده براى گيرنده، مشروط بر آنكه در گيرنده پيام، مشابهت معنا با معناى مورد نظر فرستنده پيام ايجاد شود. ³ ويژگى اين تعريف، ايجاد مشابهت معنايى بين فرستنده و گيرنده است؛ به عبارت ديگر به صرف انتقال پيام، ارتباط برقرار نمى‌شود. بلكه بايد گيرنده، مقصود فرستنده را دريابد. ⁴

آنچه در تعريف‌هاى ارتباط، مدنظر انديشمندان است، مفاهيمى مانند «انديشه»، «ذهن»، «پيام»، «نماد»، «انتقال معنا» و «همنوايى معنايى» است كه نشان مى‌دهد غير از صورت و اجزاى ارتباط، ابعاد محتوايى آن نيز بسيار مهم است. ⁵ اين ابعاد محتوايى، تجانس و تقارب بسيار زيادى با بحث تبليغ دارد كه پيام، معنا و محتوا در آن محدوديت دارد؛ زيرا مبلّغ قصد دارد مخاطب را با پيام تبليغى اقناع كند تا شناخت، احساس و رفتار دينى به وقوع بپيوندد.

مى‌توان تبليغ را برجسته‌ترين فعاليتى برشمرد كه افزون بر اطلاعات، به‌گونه درخور