120تمام هستى، تسبيحگوى حق است؛ هرچند انسان نفهمد.
به هر تقدير، جهان هستى به تصوير كشيده شده در قرآن، با جهانى كه ما مىشناسيم، كاملاً متفاوت است. اين وظيفه ماست كه نگاه خود را به هستى تغيير دهيم و بينشى الهى به عالم بيابيم.
آنچه بيان شد، همان نجواى عاشقانه هستى است. گويا تمام هستى همواره در حال لبيك گفتن به حضرت حق است. از اينرو لبيك گفتن حاجى، همراهى با هستى است و چه زيباست وقتى لبيك انسان با لبيك هستى همراه مىشود رسول خدا(ص) فرمود:
مَا مِن مُلَبٍّ يُلَبِّي إلّا لَبّى عَن يَمِينِهِ وَ شِمَالِهِ مِن حَجرٍ أو شَجَرٍ أو مَدَرٍ، حَتّى تَنْقَطِعَ الْأَرض مِن هَاهُنا وَ هَاهُنا. 1
هيچ لبيكگويى نيست، مگر آنكه آنچه از سنگ و درخت و كلوخ در چپ و راست اوست، تا آنجا كه چشم كار مىكند [همصدا با او] لبيك مىگويد.
همچنين اميرمؤمنان فرمود:
مَا مِنْ مُهِلٍّ يُهِلُّ فِي التَّلْبِيَةِ إِلّا أَهَلَّ مَنْ عَنْ يَمِينِهِ مِنْ شَيْء إِلَى مَقْطَعِ التُّرَابِ وَ مَنْ عَنْ يَسَارِهِ إِلَى مَقْطَعِ التُّرَابِ وَ قَالَ لَهُ الْمَلَكَانِ أَبْشِرْ يَا عَبْدَاللهِ وَ مَا يُبَشِّرُ اللهُ عَبْداً إِلَّا بِالجَنَّةِ. 2
هيچ لبيكگويى نيست، مگر آنكه هرچه در چشمانداز اوست، در سمت راست و چپ، لبيك گويند و دو فرشته به او مىگويند: «مژده باد بر تو اى بنده خدا» و خداوند هيچ بندهاى را جز به بهشت مژده نمىدهد.
بنابراين مىتوان گفت تمام هستى در نگرشى توحيدى، به تقديس و تسبيح الهى برمىآيند.