295رفتارش چشم بپوشيم و خود را ناآگاه جلوه دهيم؛ چرا كه ممكن است اين فرصت بر او اثر نيكو بگذارد و از رفتار خود دست بردارد يا از مقدار اشتباهش بكاهد.
كاربرد شيوه تغافل در عرصه حج و زيارت
در سفر حج و زيارت، افرادى گوناگون با فرهنگهاى متفاوت و با توقعات مختلف جمع مىشوند تا در فضايى معنوى به اعمال عبادى حج و عمره يا زيارت اماكن مقدسه بپردازند. شرايط كشور ميزبان، محدوديتها و مقتضاى سفر، مسائلى را بر زائران تحميل مىكند كه به صبر و بردبارى نياز دارد.
وجود اتاق، حمام و دستشويى مشترك، استفاده از آسانسور، حضور جمعى در رستوران در ساعتى خاص و زيارت دوره همراه با همه زائران كاروان، مسائلى را بهوجود مىآورد كه شايد با خواستهو توقع ما همخوانى نداشته باشد. همچنين رفتار يا لغزشهايى از همسفران خود مشاهد مىكنيم كه در ظاهر نمىتوان تحمل كرد و براى آنكه سفر براى ما و همراهان تلخ و رنجآور نشود، تغافل و تحمل كردن برخى كمبودها و لغزشهاى همسفران را جزو برنامه سفر قرار مىدهيم كه در غير اين صورت، سفر براى ما ملالآور مىشود.
بىچاره مدير كاروان، نمىدانست به حرف چه كسى گوش بدهد. زائران كنار آسانسور او را محاصره كرده بودند و مىگفتند:
- حاجى! براى رفت و آمد به حرم، اتوبوس بگير، راه خيلى دوره.
- حاجى! اگر خداى ناكرده شب براى كسى مسئلهاى پيش آمد، او را با چه وسيلهاى به درمانگاه برسانيم؟ حداقل ماشينى آماده... .
- اين كولرگازىها هم كار نمىكنند!
- حاجى! تو را به خدا كارى كن كه زودتر اماكن مقدس را ببينيم.
- حاجى! اگر مىشود از بعثه ده بيست تا كتاب دعا و زيارت برايمان بگير.