296- حاجى جون! قربانت، اگر وسطهاى روز هم كه از خريد برمىگرديم، يكى يك نوشابه خنك بخوريم، خيلى ممنون مىشويم.
- حاجى! اگر بشود به ما دو نفر اتاقى بدهيد.
- حاجى... .
مدير كاروان كه سرسام گرفته بود، عصبانى شد و فرياد كشيد: «نمىدانم شما براى زيارت آمدهايد، يا براى تفريح و سياحت؟ من چه گناهى كردهام كه زحمت...»!
در همين حال، روحانى كاروان از پلههاى كنار آسانسور پايين آمد و درحالىكه با همراهش صحبت مىكرد، رو به مدير كاروان گفت:
- حاجى! وَ الْكٰاظِمِينَ الْغَيْظَ وَ الْعٰافِينَ عَنِ النّٰاسِ . (آل عمران: 134)
شنيدن اين آيه شريف، مدير را به خود آورد كه بايستى با خواستههاى فراوان زائران كنار آيد و عصبانى نشود، بلكه با چشمپوشى از انتظارات بىجا، خُلق خود و ديگران را تلخ نكند. 1
اگر در سفرهاى جمعى مانند زيارت، شخص، روحيه چشمپوشى از لغزشهاى ديگران را داشته باشد، مىتواند ناراحتىهاى برآمده از لغزشها را كنترل و فرد خطاكار را نيز متوجه اشتباهش كند.
تازه چشمهايش به خواب رفته بود كه با صداى شديد باز شدن در اتاق، از خواب پريد. احساس كرد ضربان قلبش شديد شده و سرش درد گرفته است.
هم اتاقىاش، بىتوجه به اينكه شايد در اتاق كسى خوابيده باشد، با پاكتى پر از سوغات وارد شد. وى انتظار داشت مانند قبل، رفقايش به گرمى از او استقبال كنند و بگويند: «به به! بيار ببينم امروز چىخريدى؟ چند خريدى؟» ولى، صحنهاى كه پيش آمد، او را به شدّت شرمنده ساخت. نه روى برگشتن داشت و نه وارد شدن. در آستانه