67آزار ائمه بعد از ايشان و شهادت امام هفتم حضرت موسى بن جعفر (ع) در زندان جنايتكاران و غربت جانسوز امام رضا (ع) در خراسان و مظلوميت امام جواد (ع) بار ديگر دشمنان اهلبيت كوشيدند تا جنايتها را پنهان و آثار آن را ريشهكن نمايند و زبان حقگويان را ببُرند و دست نويسندگان حقايق عاشورا را همانند زائران كربلا قطع كنند. اين است كه امروز از آن همه آثار و سخنانى كه در گفتار و رفتار معصومين (عليهما السلام) به دست شيعيان دلسوخته و گزارشگران منصف نوشته شد، بهويژه از مقاتل و شرح حالها، جز نامى در فهرست كتابهاى مؤلفان باقى نمانده است. مرحوم شيخ آقابزرگ تهرانى در ذيل عنوان «مقتل» نام شش مقتل و 59 مورد با نام مقتل اباعبدالله الحسين و سه مورد با نام مقتل الحسين و چهارده مورد با نام مقتل اميرالمؤمنين و مقتل الحسن بن على و مقتل على ابن الحسين و مقتل عباس بن اميرالمؤمنين (عليهما السلام) و مقتل زيدالشهيد و مقتل اولاد مسلم و مقتل حجر بن عدى را برشمرده است.
در اين ميان، اولين مقتل را «اصبغ بن نباته مجاشعى» از خواص اصحاب حضرت اميرالمؤمنين (ع) نوشته است و پس از او «جابر بن يزيد جعفى» از اصحاب امام باقر (ع) و «ابومخنف لوط بن يحيى» (م170) نويسنده مقتل الحسن و مقتل الحسين و مقتل اميرالمؤمنين (عليهما السلام) ، «نصر بن مزاحم منقرى» (م212) ، «ابنواضح يعقوبى» صاحب تاريخ يعقوبى (م294) و شيخ صدوق (م381) و شيخ طوسى (م460) هجرى قلم به دست گرفته و مقتل نوشتهاند؛