288عبدالحميد كليددار و عدهاى از مجاهدان راهى جبهۀ جنگ شدند و همۀ مردم شهر براى بدرقۀ آنان از شهر بيرون رفتند. به دنبال اين كاروان جهاد در كاظمين، گروههايى از نجف اشرف و كربلا به جبهه اعزام شدند و در هر كدام از اين شهرها، مردم با كمال احترام و تكريم، مبارزان را بدرقه مىكردند. اينك به نام بعضى از آن بزرگان مبارز اشاره مىكنيم:
شيخ الشريعه اصفهانى، سيد على آغا داماد، سيد مصطفى كاشانى، شيخ جعفر شيخ عبدالحسن نجفى، شيخ محمدحسين كاشف الغطاء، شيخ عبدالكريم جزائرى، شيخ حسن على قطيفى، سيد محمد فرزند سيد كاظم يزدى، ميرزا مهدى فرزند آخوند خراسانى، ميرزا محمدرضا فرزند ميرزا محمدتقى شيرازى و شيخ عبدالرضا آل شيخ راضى.
در اواخر ماه صفر 1333 كاظمين از جوانان خالى شد و جز پيران و زنان و كودكان در شهر باقى نماندند و مردان يا سرباز صفهاى لشكر نظامى بودند يا مجاهد در ميدانهاى جنگ. تا اينكه سرانجام مبارزان گروه گروه باز آمدند و سيد مهدى سيد حيدر در 28 ذى القعده 1333 پس از مصائب و بلاهاى سختى كه بدان دچار آمد، به كاظميه بازگشت.
در عصر روز هفدهم جمادى الاولى 1335 نيروهاى مهاجم انگليسى كاظمين را به اشغال خود درآوردند. بدين ترتيب طومار اشغالگرى تركها در تاريخ عراق در هم پيچيده شد و صفحهاى جديد از اشغال توسط انگليسىهاى منفور ورق خورد.