303علما به اين درخواست مردم پاسخ مثبت دادند و پيشگام همه ايشان سيد مهدى حيدرى كه فتوا به وجوب جهاد با اشغالگران را صادر كرد و بارها اجتماعى بزرگ از مردم را در صحن كاظمين گرد آورد و خود بر بالاى منبر، آنها را به جهاد و مبارزه دعوت نمود و گفت كه خود و فرزندانش و عده‌اى از ياران و بستگان، راهى جنگ با انگليسى‌هاست. آن‌گاه اين تصميم خود را به علماى نجف اشرف و كربلا و سامراء مخابره كرد.
از شهرهاى مختلف، عده‌اى زيادى از علما در كاظميه گرد آمدند؛ از جمله: شيخ الشريعه اصفهانى، سيد مصطفى كاشانى، سيد على داماد و ديگران. در كاظمين، اوضاع منطقه و راه‌هاى مقابله با اشغالگران بررسى شد و سپس بسيارى از عالمان پيشگام از شهرهاى نجف و كربلا نيز به سوى جبهه جهاد رهسپار شدند. عده‌اى همچون عالم متقى، ميرزاى شيرازى و سيد محمدكاظم يزدى براى تأييد فتواى سيد مهدى حيدرى، فرزندان بزرگ خود را با او همراه كردند و عده‌اى همچون شيخ مهدى خالصى و مجاهد كبير سيد محمدسعيد حبوبى، خود براى حضور در صحنه نبرد با دشمنان از نجف و كاظمين بيرون رفتند.
در روز سه‌شنبه دوازدهم محرم 1333 سيد مهدى حيدرى با جمعى از اعلام، از جمله شيخ مهدى خالصى حركت كردند و همه شهر به بدرقه آنان به شور و جنبش درآمد. مركز مبارزه، منطقه «القرنه» بود. سيد مهدى با بسيارى از مجاهدان به سوى القرنه به راه افتادند. با وجود درخواست لشكر عثمانى - كه در «القرنه» با انگليسى‌ها