71
فصل اول: دلايل قرآنى
1. إِنَّمٰا وَلِيُّكُمُ اللّٰهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاٰةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكٰاةَ وَ هُمْ رٰاكِعُونَ 1(مائده: 55)
الف) شأن نزول
به گزارش مجمع البيان و كتب ديگر، از عبداللهبن عباس درباره اين آيه، چنين نقل شده است:
او (ابنعباس) روزى كنار چاه زمزم نشسته بود و براى مردم از قول پيامبر(ص) حديث نقل مىكرد. ناگهان مردى كه عمامهاى بر سر داشت و صورت خود را پوشانده بود نزديكش آمد و هربار كه ابنعباس از پيغمبر اسلام(ص) حديث نقل مىكرد، او نيز با جمله « قال رسول الله » حديث ديگرى از پيامبر(ص) مىگفت.
ابنعباس او را قسم داد تا خود را معرفى كند. او روپوش از صورت خود گشود و صدا زد اى مردم! هر كس مرا نمىشناسد، بداند كه من ابوذر غفارىام و با اين گوشهايم از رسول خدا(ص) شنيدم و اگر دروغ گفته باشم، هر دو گوشم كَر باد! و با اين چشمان خود اين ماجرا را ديدم و اگر دروغ گفته باشم، هر دو چشمم كور باد! پيامبر(ص) فرمود: