72 عليٌّ قائِدُ البرَرَةِ وَ قاتِلُ الكَفَرةِ مَنصورٌ مَن نَصَرَهُ مَخذوُلٌ مَن خَذَلَهُ.

على(ع) پيشواى نيكان و كشنده كافران است؛ هر كس او را يارى كند، خدا يارى‌اش خواهد كرد و هر كس دست از يارى‌اش بردارد، خدا دست از يارى او برخواهد داشت.

سپس ابوذر افزود:

اى مردم روزى از روزها با رسول خدا(ص) در مسجد نماز مى‌خواندم كه سائلى به مسجد آمد و از مردم كمك خواست، اما كسى چيزى به او نداد؛ او دست خود را به آسمان بلند كرد و گفت: خدايا تو شاهد باش كه من در مسجد رسول تو كمك خواستم، اما كسى مرا پاسخ نداد. در همين حال على(ع) در ركوع نماز با انگشت كوچك دست راست خود به او اشاره كرد. سائل نزديك آمد و انگشتر را از دست آن‌حضرت بيرون آورد. پيامبر(ص) در نماز اين ماجرا را ديد و هنگامى كه نمازش به پايان رسيد، سر به سوى آسمان بلند كرد و چنين گفت:

خداوندا برادرم موسى از تو خواست كه روح او را وسيع گردانى و كارها را بر او آسان سازى و گِره از زبان او بگشايى تا مردم گفتارش را درك كنند. همچنين درخواست كرد هارون برادرش را وزير و ياورش قرار دهى و با او بر نيرويش بيفزايى و در كارهايش شريكش سازى. خداوندا! من محمد پيامبر و برگزيده تواَم؛ سينه مرا گشاده كن و كارها را بر من آسان ساز [و] از خاندانم، على(ع) را وزير من گردان تا با او، پشتم قوى و محكم گردد.

ابوذر مى‌گويد:

هنوز دعاى پيامبر(ص) پايان نيافته بود كه جبرئيل نازل شد و به پيامبر(ص) گفت: «بخوان!» پيامبر(ص) فرمود: «چه بخوانم؟» گفت بخوان: إِنَّمٰا وَلِيُّكُمُ اللّٰهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا... .

اين شأن نزول از طُرق مختلف نقل شده است كه به رغم گوناگونى جزئيات و