131 نكته‌ها و اشاره‌ها

1. اين سوره به ماجراى حمله «ابرهه» به كعبه اشاره دارد. ¹ ابرهه يكى از فرماندهان سپاه مسيحيان در فتح يمن بود. او كه مردى قدرت‌طلب بود با كودتا در يمن به حكومت رسيد و دستور ساخت كليسايى زيبا را داد و از مردم عرب خواست كه در آن عبادت كنند و از كعبه دست بردارند. ولى مردم نپذيرفتند و حتى برخى به كليساى ابرهه جسارت كردند و آن را آتش زدند. ازاين‌رو ابرهه تصميم به تخريب كعبه گرفت تا هم از آنها انتقام گرفته باشد و هم مردم را متوجه كليساى خود سازد.

ابرهه با سپاهى فيل‌سوار ² به سوى مكه حركت كرد و اموال مردم را غارت كرد كه در اين ميان دويست شتر از عبدالمطلب به يغما رفت. سپس فرستاده‌اى به سوى بزرگ مردم مكه (عبدالمطلب) فرستاد تا به آنان خبر دهد كه او فقط براى تخريب كعبه آمده است و قصد جنگ ندارد. عبدالمطلب نزد او رفت و ضمن درخواست برگرداندن شترانش، به او گفت: «من صاحب شتران خود هستم و خانه كعبه نيز صاحب دارد كه به زودى از آن دفاع مى‌كند». با سرازير شدن سپاه ابرهه به سوى كعبه، مردم مكه به دره‌ها و كوه‌ها پناه بردند. ولى ديرى نپاييد كه ابر سياهى از پرندگانى كه شبيه پرستو بودند نمايان شد و هركدام از آنها با سه سنگ‌ريزه‌اى كه با منقار و پاها حمل مى‌كردند بر لشكريان ابرهه حمله كردند. اين سنگ‌ريزه‌ها به هركس اصابت مى‌كرد، هلاك مى‌شد. افرادى هم كه جان سالم به دربردند، فرار كردند.