87محرم احساس مىكند قطعهاى از زمان و مكان، نوعى حرمت و احترام دارد كه بايد آن را به تمام زمانها و مكانها تعميم دهد و بايد انسانها در همهجا و هر زمان عواطف و محبت انسانى داشته باشند تا جهانى آكنده از صلح و صفا محقق كنند.
8. احرام بستن
براى ورود به حرم، بايد احرام بست و چه زيباست وحدت ريشهاى «حرم» و «احرام». به يك تعبير مىتوان «احرام» را بازسازى «حرم» در وجود «مُحرم» دانست. حاجى كه احرام برمىبندد، گويا «حرم امن خدا» را در «وجود خود» مىسازد و وجودش را منطقه ممنوعه و منطقه صلح و آرامش و امنيت اعلام مىكند. پس از احرام امورى بر او حرام مىشود:
حاجى حق ندارد موى خود را بكند، دندان خود را درآورد، خون از بدن خود يا ديگرى بريزد، به حيوان يا حشرهاى كه در بدن يا لباس اوست و يا در حرم است، تعرض كند و با فردى هرچند غيرحاجى، به مجادله و «لاوالله و بلىوالله» گويى بپردازد و مانند آن.
حاجى حق ندارد بر محور شهوت بگردد. مقدمات شهوترانى نيز ممنوع است. خواستگارى و عقد براى خود يا كسى ديگر، از جمله مقدماتى است كه در هنگام احرام بر محرم ممنوع مىشود. حاجى نمىتواند عطر بزند و بوى خوش استشمام كند. او نبايد بينى خود را از بوى بد بگيرد، از آفتاب به سايه رود و نبايد سر و پشتپا را بپوشاند. حاجى پس از احرام فرشتهگون مىشود؛ پاك از آلودگىهاى مادى،