57جنبه اجتماعى و حق‌الناس دارد، اشاره مى‌كنيم:

فسوق: يعنى معصيت و خروج از اطاعت پروردگار. بيشتر مفسران و فقيهان تصريح كرده‌اند كه مراد از فسوق، دروغ و فحاشى است. ¹ فرد محرم بايد زبان خود را در حال احرام كنترل كند. به ديگران دروغ نگويد. فحاشى نكند و با ناسزاگويى، آبروى ديگران را نبرد. خداوند در قرآن كريم مى‌فرمايد:

(الْحَجُّ أَشْهُرٌ مَعْلُومٰاتٌ فَمَنْ فَرَضَ فِيهِنَّ الْحَجَّ فَلاٰ رَفَثَ وَ لاٰ فُسُوقَ وَ لاٰ جِدٰالَ فِي الْحَجِّ) (بقره : 197)

حج، در ماه‌هاى معيّنى است و كسانى كه [با بستن احرام] در اين ماه‌ها، حج را برخود فرض كرده‌اند، [بايد بدانند كه] در حج، آميزش جنسى و گناه و جدال، روا نيست.

همچنين زائر خداوند هنگام احرام بايد به حقوق آبرويى مردم توجه داشته باشد و طبق بيان نورانى امام سجاد(ع) پيش از ورود به حرم قصد كند و بگويد خدايا! من غيبت و عيب‌جويى مسلمانى را نمى‌كنم. ²

بى‌گمان مراقبت از اعضا به‌ويژه زبان در حال احرام، مصداق حفظ حرمت حرم و احرام است. امام صادق(ع) در پاسداشت حرمت ديگران در حال احرام فرمود:

همانا كمال حج و عمره آن است كه انسان زبانش را از گفتارى كه خيرى در آن نيست، بازدارد؛ چنان‌كه خداوند عزوجل مى‌فرمايد:

( فَلاٰ رَفَثَ وَ لاٰ فُسُوقَ وَ لاٰ جِدٰالَ فِي الْحَجِّ... ). «

والفسُوقُ الكِذْبُ وَالسِّبابُ