107 مسجد نيست و نيازى به سفر به مسجد ديگر وجود ندارد. درحالىكه بركت زيارت مشاهد، به ميزان منزلتِ [صاحبان] آنها نزد خداوند، با هم تفاوت دارد.
اما در مورد اينكه مردگان مىشنوند يا نمىشنوند، بايد گفت: شنيدن زندگان فقط و فقط به سبب حقيقتِ روح آنان است، و گوش، فقط وسيلهاى براى شنيدن است. از آنجا كه روح انسانها با نابودى جسمشان، از بين نمىرود، بعيد نيست كه روح آنان نيز بشنود.
نگوييد كه آنان به سبب اينكه وسيله شنيدن را با نابودى جسم از دست دادهاند، نمىشنوند؛ چرا كه گاهى بدون آن وسيله نيز آنگونه كه در خواب و رؤيا است، مىتوان شنيد. روح، سخن مىگويد و مىشنود درحالى كه صاحب آن در خواب است؛ همچنان كه بدون وساطتِ چشم مىبيند. آيا انسانِ عاقل كه درخواب مىشنود و مىبيند، و مىداند كه اين ديدن و شنيدن تنها به وسيله روح اوست و حواس ظاهرى او كوچكترين دخالتى در آن ندارد، بعيد مىانگارد كه وقتى روح از جسم جدا شد، همچنان شنوا و بينا باشد؛ بدون گوش و چشم؟!
وهابيت چگونه مىتواند شنوا بودن شهدا را كه به تصريح آيه كريمه زندهاند، انكار نمايد؟!
(وَ لاٰ تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللّٰهِ أَمْوٰاتاً بَلْ أَحْيٰاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ) . (آلعمران: 169)
و گمان مبريد آنان كه در راه خدا كشته شدهاند، مردگانند، بلكه زندهاند و نزد خدايشان روزى داده مىشوند.
شكى نيست كه منزلت پيامبران پايينتر از منزلت شهدا نيست. پس آنان نيز زندهاند و نزد پروردگارشان روزى مىخورند.