92و بدين وسيله غصب فدك رقم خورد و داستان مفصل آن در كتابهايى كه در همين باره نوشتهاند، آمده است.
فدك در دورۀ خلافت عمر
فدك همچنان از دست اهلبيت خارج بود تا اينكه عمربن خطاب به خلافت رسيد. او كسانى را فرستاد تا آنچه از فدك در دست يهوديان بود را قيمتگذارى كند و آنگاه كه قيمت اموالشان را پرداخت، آنان را روانه شام كرد. 1
او درآمد فدك را در مصالح عمومى استفاده مىكرد. اگرچه بعضى نقل كردهاند كه فدك را به اميرمؤمنان(ع) و عباس تحويل داد، اما به گواهى تاريخ، عمر باغهاى اطراف مدينه را بازگرداند ولى فدك در تصرف او باقى بود.
ياقوت حموى در همينباره مىنويسد: « ثم أدَى اجتهاد عمربن الخطاب بعده لما ولي الخلافة وفتحت الفتوح و اتسعت على المسلمين أن يردها إلى ورثة رسولالله (ص) ». 2
علامه امينى نيز نوشته است: عمر پس از دستيابى به خلافت، فدك را به ورثۀ پيامبرخدا(ص) داد. 3
اما بيشتر علماى اهلسنت نوشتهاند: « فَأَمَّا صَدَقَتُهُ بِالْمَدِينَةِ فَدَفَعَهَا عُمَرُ إِلَى عَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ فَغَلَبَهُ عَلَيْهَا عَلِيٌّ وَ أَمَّا خَيْبَرُ وَفَدَكُ فَأَمْسَكَهُمَا عُمَرُ... »؛ «اما صدقات پيامبرخدا(ص) در مدينه را به على و عباس داد، ولى خيبر و فدك را خود تصرف نمود». 4
در صفحاتى كه مىآيد، اشاره خواهد شد كه منظور از متوليان صدقات