1) . آية الله اردبيلى: مگر آنكه سال اول استطاعت او باشد كه در اين صورت حتى اگر پيش از احرام نيز بميرد چيزى بر او نيست. آية الله زنجانى: حكم فوت نايب در سفر حج در حاشيه مسأله 110 گذشت و كسى كه براى خودش حجةالاسلام به‌جا مى‌آورد چنانچه بعد از احرام و دخول حرم بميرد حج از عهده‌اش ساقط مى‌شود و اگر قبل از آن بميرد كفايت نمى‌كند پس اگر قبلاً حج برعهده او مستقر شده بايد برايش حج بدهند و كسى كه براى خودش حج واجب ديگرى - مانند حج نذرى - را به‌جا مى‌آورد چنانچه در سفر حج بميرد كفايت نمى‌كند، به استثناء حج كفاره‌اى كه قضاى آن واجب نيست حتى اگر قبل از احرام حج بميرد. آية الله سيستانى: كسى كه حج بر او مستقر شده است اگر بعد از احرام حج در حرم بميرد حجةالاسلام از او ساقط است؛ چه تمتّع باشد چه قِران و چه افراد و اگر در عمره تمتّع بميرد نيز ساقط است و اگر قبل از آن بميرد؛ چه بعد از احرام قبل از دخول حرم و چه بعد از دخول حرم بدون احرام ساقط نمى‌شود و بايد از او قضا كند و اين حكم در حج واجب غير از حجةالاسلام و در عمره مفرده جارى نيست و اما كسى كه حج بر او مستقر نشده است، اگر بعد از احرام بميرد قضا واجب نيست هر چند قبل از دخول حرم باشد. تفصيل اين مسأله در ذيل مسأله 80 و 110 گذشت.

2) . آية الله سبحانى: كسى كه براى انجام حج نيابتى اجير شود و در نيمه راه پيش از عمل بميرد، براى دريافت اجرت سه حالت دارد: الف) اگر مبلغ در مقابل عمل حج قرار گرفته، چيزى به او تعلق نمى‌گيرد. ب) اگر مبلغ در مقابل برىءالذمه شدن منوب‌عنه پرداخت شده و نائب پس از دخول حرم فوت كند، همه مبلغ به او تعلق مى‌گيرد. ج) هرگاه مبلغ در مقابل رفت و برگشت و عمل، معين شده؛ به مقدارى كه كار انجام شده تعلق مى‌گيرد. آية الله مكارم: معمولاً اجاره براى اداى تكليف منوب‌عنه است. بنابراين مستحقّ تمام اجرت مى‌باشد.

3) . آية الله بهجت: اگر تصريح به خلاف متعارف نباشد، بر حسب معلوم از داعى استيجار كه