1) . آية الله بهجت: در غير صبى مميز مشكل است. آية الله سبحانى: نيابت تبرعى از مجنونى كه قبل از جنون حج بر او مستقر شده و اميدى به بهبودى او نيست، اشكال ندارد ودر صورت نيابت استيجارى ولى او بايد از اموال مجنون هزينه حج را بپردازد و در مورد غير بالغ در حج مستحبى اشكالى ندارد كه استنابه شود به شرطى كه در ايام حج در مكه نباشد. آية الله صافى، آية الله گلپايگانى: در نيابت از مجنون اشكال است مگر آنكه به‌قصد رجا آورده شود. آية الله فاضل: شرط هست ولى اگر حج قبل از جنون بر او مستقر شده، عقل شرط نيست و در صورت يأس از بهبودى يا بعد از فوت او بايد از مالش - ولو از ميقات - براى او استنابه كنند. آية الله مكارم: نيابت از بچه و ديوانه‌اى كه حج بر او مستقر نشده خالى از اشكال نيست. آية الله نورى: اسلام و ايمان در نايب و منوب‌عنه شرط است.

2) . آية الله اردبيلى: نيابت از صبى غير مميز مشكل است و نيابت از مجنون در صورتى كه حج قبل از جنون بر او مستقر نشده باشد، صحيح نيست. آية الله بهجت: اگر چه نيابت زن از مرد مرجوح است. (مناسك، ص39، م104).

3) . آية الله بهجت: بلى نايب گرفتن صروره مكروه است؛ به خصوص در صورتى كه نايب زن و منوب‌عنه مرد باشد، اگر چه با داشتن بعض مرجّحات ديگر؛ از قبيل فقاهت و تقوى و كمالات ديگر، جانب رجحان تقويت مى‌يابد و از مرجوحيت بيرون مى‌آيد (كتاب حج، ص40). آية الله تبريزى، آية الله خويى: بلكه اگر منوب‌عنه مرد و زنده باشد كه به خاطر عدم تمكن نمى‌تواند حجةالاسلام را به‌جاى آورد، احتياط لزومى آن است كه مردى را كه تاكنون به حج نرفته، به نيابت خود به حج بفرستد.

4) . آية الله بهجت: معتبر است در نيابت قصد آن و تعيين منوب‌عنه با تعدد، و در صورت اتّحاد كافى است قصد نيابت واجبه مثلاً (كتاب حج، ص39). آية الله سبحانى: با قصد اتيان فعل از طرف يا براى منوب‌عنه قصد نيابت هم حاصل مى‌شود. بنابراين قصد خصوص نيابت به صورت جداگانه لازم نيست (كتاب الحج، ج2، ص52).

5) . آية الله خامنه‌اى: متعرّض استحباب نشده‌اند. (مناسك حج، م85) آية الله زنجانى: پس اگر قصد نيابت نكند، براى خودش واقع مى‌شود و اگر قصد نيابت كرد، ولى منوب‌عنه را - ولو به‌طور اجمال - تعيين نكرد، احرامش باطل است..