189 حباب بن منذر از سران انصار، او را فرزند عاق خزرج و نمكنشناس و حسود خواند. اينكه مىگويند «كرم درخت از خود درخت است»، در همينجا صدق مىكند.
كنار زدن سعد بن عباده، كه به معناى عقب رفتن خزرجيان بود، سبب شد كه آن وحدت ظاهرى ميان خزرجيان و اوسيان به هم بخورد، و لذا رئيس اوسيان، اسيد بن حضير برخاست و به عنوان رئيس قبيله اوس با ابوبكر بيعت كرد. در اين هنگام، مشاجره و درگيرى فيزيكى بالا گرفت، سعد بن عباده كه در گوشه سقيفه بود، زير دست و پا ماند و مشاجره سختى ميان او و به يك معنى فرزند او با عمر درگرفت، ولى عمر به سفارش ابوبكر ساكت شد؛ زيرا بردبارى در اينجا مايه پيروزى بود.
جبهه مهاجر كه فقط سه نفر بودند، به همين مقدار از بيعت اكتفا كرده و از سقيفه بيرون آمدند، درحالىكه دور ابوبكر را گرفته بودند و به نفع او شعار مىدادند و از مردم مىخواستند كه با او بيعت كنند. در اين هنگام خزرجيان كه شكست سياسى خورده بودند، شعار خود را عوض كردند و گفتند: «ما جز على با كسى بيعت نمىكنيم». 1
نتيجه
خلافت ابوبكر با رأى چهار نفر، دو نفر از مهاجر (يعنى عمر و ابوعبيده) دو نفر از انصار (يعنى بشير بن سعد و اسيد بن حضير) به