85نبود و از اين پس بايد با مشورت آنان باشد 1، شورايى شش نفره متشكّل از على(ع)، عثمان، عبدالرحمانبنعوف، زبير، طلحه و سعدبنابىوقاص را براى انتخاب خليفۀ بعدى تعيين كرد و براى آن شرايطى قرار داد؛ از جمله اينكه اگر چهار نفر موافق فردى بودند و دو نفر مخالفت كردند، گردن آن دو را بزنيد يا چنانچه دو گروه سه نفره، نظر متفاوتى دربارۀ شخصى داشتند، رأى گروهى را بپذيريد كه عبدالرحمان در آن است و سه مخالف را بكشيد و اگر اعضاى شورا نتوانستند پس از سه روز فردى را برگزينند، همۀ آنان را گردن بزنيد. 2
البتّه تركيب شورا به گونهاى بود كه در نهايت به انتخاب عثمان مىانجاميد؛ زيرا طبق پيشبينى امام على(ع)، سعد با پسرعموى خود عبدالرحمان مخالفت نمىكرد و عبدالرحمانكه شوهرخواهر عثمان است، به او رأى مىداد؛ در اين صورت، اگر طلحه و زبير هم با على(ع)موافق باشند، فايدهاى نخواهد بخشيد؛ چرا كه عبدالرحمان در گروه طرفدار عثمان است. 3
ذكر اين نكته ضرورى است كه سعد با اين كه برترى على(ع) را بر عثمان مىدانست، از ابتدا رأى خود را به عبدالرحمان واگذار كرد. زبير هم به طرفدارى از آن حضرت از نامزدى خلافت انصراف داد. عبدالرحمان نيز اعلام كرد كه خواستار خلافت نيست. طلحه كه پسرعموى ابوبكر و مخالف على(ع) بود، به طرفدارى از عثمان كنار
رفت؛ بنابراين فقط حضرت على(ع) و عثمان، نامزد خلافت بودند. 4
به هر حال، عبدالرحمانبنعوف پس از سه روز رايزنى با مردم، بهويژه اشراف و