147 كوفه، بصره و حمص گمارد. كسانى مانند عمروبنعاص، يزيدبنحر عَبَسى و ضحّاكبنقيس - رييس پليس - نيز بر وى نفوذ داشتند. 1
3. مهمترين وقايع
الف) ادامۀ فتوحات
در دورۀ خلافت معاويه، فتوحات در ايران، روم، سند، هند و شمال آفريقا گسترش يافت و مناطقى مانند بلخ، هرات، كابل، جوزجان، اهواز، سمرقند، قبرس، صقليه، أرواد و قسطنطنيه به دست مسلمانان افتاد و غنايم و خراج بسيارى را نصيب خليفۀ اموى كرد. 2
ب) شهادت امام حسن(ع)
معاويه در صلحنامه تعهّد داده بود كه هيچگونه تعرّضى به امام و ياران و بستگان ايشان نداشته باشد؛ امّا پيش از آن كه يزيد را به وليعهدى خويش برگزيند، جعده - همسر امام حسن(ع) - را مقابل دريافت صدهزار درهم و وعدۀ ازدواج با يزيد فريب داد و او را تشويق كرد تا امام(ع) را با سمّى كه براى وى فرستاده بود، مسموم كند و به شهادت برساند. 3 آنگاه مبلغ ياد شده را براى وى فرستاد، امّا دربارۀ ازدواج با يزيد گفت كه خواستار حيات فرزندش يزيد است و از آن امتناع ورزيد. سپس با اظهار خوشحالى از شهادت آن حضرت، گفت كه چگونه امام(ع)، با نوشيدن شربتى از عسل از دنيا رفته است! 4