146معاويه با زنان متعدّدى چونكثنه، ميسون، فاخته و كنود پيوند زناشويى بست و صاحب فرزندانى مانند يزيد، عبدالله، هند، عايشه و رمله شد. 1 دربارۀ پايبندى وى به عقايد و احكام اسلامى گفتهاند كه او به نبوّت حضرت محمّد(ص)اعتقادى نداشت و همواره آرزو مىكردكه روزى نام آن حضرت فراموش شود. معاويه بدون توجّه به نهى رسول خدا(ص)، لباس حرير مىپوشيد؛ از ظروف طلا و نقره استفاده مىكرد؛ در حال احرام، خود را معطّر مىساخت؛ احكام قضايى اسلام را نيز زير پا مىگذاشت؛ حقوق مردم را ناديده مىگرفت؛ اموال عمومى را به نزديكان و بستگان خويش مىبخشيد و ديگر اين كه وى بسيارى از ياران على(ع)، امام حسن(ع)، شيعيان و مخالفان خود را به قتل رساند. 2
او در سال40ق، پس از ماجراى صلح با امام حسن(ع)، به خلافت رسيد و سرانجام شب پنجشنبه نيمۀ رجب سال 60 ق در دمشق درگذشت و همانجا به خاك سپرده شد. 3
2. كارگزاران
معاويه پس از آن كه از مردم عراق بيعت گرفت، به شام بازگشت و كارگزاران خود را تعيين كرد. او عبدالله بن عامر بن كريز، عبدالرحمان بنسمره، عبداللهبندراج، عبدالرحمان بن ابىبكره، زيادبنابيه، مغيرةبنشعبه، عمروبنعاص، عبدالله بن عمروبن عاص، حكمبنعمرو غفارى، ابناَثال نصرانى، عقبةبننافع فهرى، عبدالرحمان بن امّالحكم، نعمانبنبشير، عبيداللهبنزياد، فيروز ديلمى، اسلمبنزرعه و مروانبنحكم را بر شهرهايى مانند بصره، كوفه، خراسان، سمرقند، يمن، موصل، افريقيّه، مصر، مغرب، مدينه و خراج