145

1. زندگينامه

معاويه پنج يا هفت سال پيش از بعثت، در مكه متولّد شد. ¹ پدرش - ابوسفيان - از سران كفر بود كه پس از بيست سال مبارزه با رسول خدا(ص)، هنگام فتح مكه مسلمان شد. مادرش هند - معروف به هند جگرخوار - نيز از مخالفان سرسخت اسلام بود. او به كمك غلام خود، وحشى، حمزه، عموى پيامبر(ص)- را در جنگ احد به شهادت رساند. سپس سينۀ او را شكافت و كبدش را به دندان گرفت. از دوران كودكى معاويه،اطلاع چندانى در دست نيست. او پس از فتح مكه، در هجده سالگى اسلام آورد و در جنگ حنين و طائف شركت كرد. پيامبر(ص)او را از «طلقاء» ² و «مؤلّفة قلوبهم» ³ دانست و غنايمى را به وى بخشيد. معاويه چندى براى رسول خدا(ص)كتابت كرد و نگارش نامه‌ها و اسناد مالى را بر عهده گرفت. در دورۀ ابوبكر، تحت فرماندهى برادرش يزيدبن‌ابى‌سفيان در فتح صيدا، جبيل، عرقه و بيروت حضور داشت و در سال 19 ق، از سوى خليفۀ دوم، ابتدا به امارت اردن و سپس دمشق گمارده شد و حدود بيست سال بر منطقۀ شامات حكومت كرد. ⁴