309 به روايات معصومين(عليهم السلام)، منظور از «ولايت الهيه، امانت ربوبى، هدايت واقعى طريق حق، صراط مستقيم، عبوديت و تسليم و مواعظ خداوندى و...» در قرآن كريم ولايت ائمه طاهرين(عليهم السلام) است و منظور از «استكبار، كفر، ضلالت، نفاق، انكار، همگامى با شيطان و...» ¹اين ولايت انكار است؛ زيرا كسانى كه از حريم ولايت اهل‌بيت(عليهم السلام)، گامى فروتر يا فراتر مى‌گذارند، گرفتار ضلالت، فسق و فساد مى‌شوند. واقعه غدير خم، در عصر نبى اكرم(ص)، اهميت مسئله رهبرى و زعامت دينى و سياسى مسلمانان را نشان مى‌دهد. حضرت محمد(ص) در حضور حاجيان و زائران به مهم‌ترين ركن معنوى اسلام پس از توحيد و نبوت، يعنى امامت و ولايت پرداخت.

امامت و ولايت، سرپرستى بى‌قيد و شرط (ظاهرى و باطنى) مسلمانان است. خداوند اين منصب را به افراد واجد شرايط رهبرى سپرد تا حيات معنوى و مادى امت قوام گيرد. اين جايگاه علاوه بر جنبه معنوى، عرفانى، اخلاقى و فرهنگى، بعد سياسى و اجتماعى نيز دارد. شيخ صدوق روايتى را از پيشوايان معصوم آورده است كه براساس آن، خرج كردن يك درهم در راه حج، پاداشى معادل خرج كردن هزارهزار درهم در ساير امور خير را دارد، اما اگر يك درهم به دست امام برسد، گويا هزارهزار درهم در حج خرج شده است «

رُوي انّ دِرهماً في الْحَجّ خَيرٌ مِن الْفِ الْفٍ في غَيرِه و دِرهَمٌ يَصِلُ الَى الاِمام مِثْلُ الفِ الفِ دِرهمٍ في حَجّ ». ² چنين فضيلتى بدون حكمت نيست؛ زيرا زمانى كه حاكمان غاصب به بيت‌المال دسترسى دارند، آن را صرف امورى مى‌كنند كه خلاف مصالح اسلام و مسلمانان است؛ از اين‌رو بايد بيت‌المال در اختيار امام حق باشد تا خرج كردن آن در امور شرعى و الهى باعث تقويت اساس دين و رفع نياز مسلمانان شود.

روح حج، تسليم، تذلل و عبوديت خالص حق است. بارزترين نمونه تسليم،