310معرفت امام و اطاعت از ولى‌امر است. ¹ عطار نيشابورى نيز در «تذكرۀ الاولياء» درباره اهميت و جايگاه ولايت مى‌نويسد:

هركس به محمد(ص) ايمان دارد و به فرزندان و جانشينان او ايمان ندارد، به محمد(ص)، نيز ايمان ندارد. دوستى امام اعظم شافعى با اهل‌بيت(عليهم السلام) به اندازه‌اى بوده است كه او را رافضى دانستند و زندانى كردند. او در اين‌باره شعرى سروده است و يك بيت از آن اين است:

لَوْ كانَ رَفْضاً حُبّ آلِ محَمدٍ

فَلْيشْهَدِ الْثقَلانِ أنى رافضُ يعنى اگر دوستى آل‌محمد، رفض است، پس جن و انس گواهى دهند كه من رافضى هستم. ² صدر المتألهين شيرازى نيز دراين‌باره گفته است:

بدان‌كه براى گروه حق و سپاه رحمانى، دو راه در سلوك به منزل‌ها و درجات خويش در آخرت به اندازه توان پوييدن و كوشش آنها به‌سوى خداى تعالى است. نخستين راه، تقليد از امام معصوم(ع) و گردن نهادن به حكم اوست؛ همانند تسليم بودن كور به دست آن كس كه او را عصاكش است، و يا زمين‌گير و فلج نسبت به آنكه او را جابه‌جا مى‌كند، و دوم راه، تصفيه و رياضت (تمرين) است... . ³

3. امامت، عنصر جاودانه در حج

گوهر امامت، هميشه درخشان، و راه امامت، ابدى است. از آنجا كه زمين هيچ‌گاه از وجود امام خالى نخواهد بود، پس امامت، جاودانه است و زمين و مردمان، هيچ‌گاه از