253گناه است». 1
«پاك شدن از گناهان، يكى از آثار معنوى بىشمار حج است. حج همانند آب زلال، گناهان را مىشويد و چرك و معاصى را برطرف مىكند. در اين نبايد شك روا داشت كه خداوند بدون استثنا غفران و بخشش را شامل حاجى، طوافكننده و سعىكننده خواهد كرد، بلكه خداى سبحان مقرر داشته است كه اهل بيت، خاندان و هركس را كه حاجى براى او درخواست مغفرت كرد بيامرزد. از سوى ديگر، مىدانيم كه چون گناهان انسان بخشيده شود، خداوند بهشت را به او تقديم مىكند و او را از آتش جهنم نجات مىدهد. 2 براين اساس امام على بن الحسين(ع) فرمود: «حجگزار، بخشيده شده، بهشت بر او واجب مىشود». 3 البته بهشتى كه خدا گفته، بدون منت است و حتى براساس فرمايش رسول خاتم(ص)، بهشت بىحساب به حاجى ارزانى مىشود و به او گفته مىشود: «به بهشت وارد شو». 4
حكايت
ابراهيم ادهم حكايت مىكند: در ايام حضور در مكه، شبها فرصت مىجستم تا طواف خالى يابم و حاجتى بخواهم، ولى فرصتى دست نمىداد تا اينكه شبى باران تندى گرفت. فرصت را غنيمت شمردم. به طواف كعبه رفتم، آنجا را خلوت يافتم. طواف كردم و دست در حلقه زدم و عصمت از گناه خواستم. ندايى شنيدم كه گفت: تو عصمت از گناه مىخواهى و همه خلق اين را از من مىخواهند. اگر به همه عصمت دهم، درياهاى غفورى و غفارى و رحيمى و رحمانى من كجا رود و به چه كار آيد؟