127ميان هيچ يك از پيغمبران در اصول كلى نبوت، رسالت، خلافت و... تفاوت نمى‌گذاريم:

آمَنَ الرَّسُولُ بِمٰا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِنْ رَبِّهِ وَ الْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ بِاللّٰهِ وَ مَلاٰئِكَتِهِ وَ

كُتُبِهِ وَ رُسُلِهِ لاٰ نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْ رُسُلِهِ (بقره: 285)

پيامبر، به آنچه از سوى پروردگارش بر او نازل شده ايمان آورده است، و همه مؤمنان [نيز]، به خدا و فرشتگان او و كتاب‌ها وفرستادگانش ايمان آورده‌اند، [و گفتند:] ما در ميان هيچ يك از پيامبران او، فرق نمى‌گذرايم [و به همه ايمان داريم].

ولى خداوند برخى از آنها را بر برخى ديگر برترى داده است:

تِلْكَ الرُّسُلُ فَضَّلْنٰا بَعْضَهُمْ عَلىٰ بَعْضٍ مِنْهُمْ مَنْ كَلَّمَ اللّٰهُ وَ رَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجٰاتٍ وَ آتَيْنٰا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّنٰاتِ وَ أَيَّدْنٰاهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ (بقره: 253)

ما بعضى از رسولان را بر بعضى ديگر برترى بخشيديم، برخى از آنها، خدا با او سخن مى‌گفت: و بعضى را درجاتى برتر داد؛ و به عيسى بن مريم نشانه‌هاى روشن داديم و او را با روح القدس تأييد نموديم.

كه ما براساس همان تفاضل به تمايز آنان معتقديم، به خصوص در طرد طاغوت‌ها و كوبيدن فرومايگان و دفع جاهليت درونى و بيرونى؛ چنان‌كه ابراهيم خليل(ع) طاغوت‌ها را با جمله: أُفٍّ لَكُمْ وَ لِمٰا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللّٰهِ ؛ «اف بر شما و بر آنچه جز خدا مى‌پرستيد». (انبياء: 67)

و موساى كليم(ع) فرومايگان را با جمله: يٰا فِرْعَوْنُ إِنِّي رَسُولٌ مِنْ رَبِّ الْعٰالَمِينَ ؛ «اى فرعون! من فرستاده‌اى از سوى پروردگار جهانيانم». در هم كوبيد، و خاتم پيغمبران(ص) جاهليت را با كلام: أَ فَحُكْمَ الْجٰاهِلِيَّةِ يَبْغُونَ وَ مَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللّٰهِ حُكْماً لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ ؛ «آيا آنها حكم جاهليت را [ از تو] مى‌خواهند؟! و چه كسى بهتر از خدا، براى قومى كه اهل ايمان و يقين هستند، حكم مى‌كند؟» (مائده:50) دفع كرد». ¹