137مىنويسد: «من هيچ مانعى در توسل به پيشگاه خداوند به مقام پيامبر(ص) نمىبينم؛ چه در حال حيات حضرت و چه بعد از رحلت ايشان». سپس اضافه مىكند: «توسلجستن به مقام غير پيامبر نيز مانعى ندارد به شرط اينكه او حقيقتاً در پيشگاه خدا مقامى داشته باشد». 1
در كتاب «شبهاى پيشاور» 2 از «حافظ ابونعيم»، «ثعلبى» و ديگران نقل مىكند كه مراد از «وسيله» در آيه شريفه، عترت و اهلبيت رسولخدا(ص) است. سپس از «ابنابىالحديد» نقل مىكند كه فاطمه زهرا(عليها السلام) در قضيه غصب فدك در حضور مهاجر و انصار، در مقام معرفى خودشان و نيز اشاره به تفسير و تأويل آيه شريفه، فرمود:
احْمَدُ اللهَ الَّذي لِعَظَمَتِهِ وَنُورِهِ يَبْتَغي مَنْ في السَّمواتِ وَالأرضِ اليهِ الْوَسيلَة وَنَحْنُ وَسِيلَتُهُ فِي خَلْقِهِ 3
حمد مىكنم خدايى را كه آنقدر بزرگ است و نور وجودش شدت دارد كه تمامى موجودات آسمانى و زمينى بايد براى رفتن بهسوى او، وسيله و واسطه براى خود فراهم آورند و ما عترت پيامبر، آن وسيلهايم.
نظير اين جمله نيز در الميزان از «ابنشهرآشوب» نقل شده است كه علىبنابىطالب(ع) در توضيح و تفسير آيه وَ ابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ فرمود
:«أَنَا وَسيلَتُه» ؛ «آن وسيله كه مردم بايد بهواسطه آن بهسوى خدا حركت كنند، منم».
آمرزش گناهان از طريق توسل
قرآن بعضى از گناهكاران را به انبيا و مقربان الهى ارجاع مىدهد با اينكه درِ توبه باز است و هرگز خداوند، گنهكار را مأيوس نمىكند. 4 ازاينرو خداوند مىفرمايد: