135و اوليا كه معلم و مسجود ملائكهاند نتوانند به اذن الهى چنين قدرتى داشته باشند؟! پس چرا گروهى فرياد برمىآورند كه اينگونه اعتقادها شرك است و با توحيد منافات دارد؟!
نحوه تعليم قرآن در رابطه با توسل
قرآن گاهى بهصورت امر و گاهى بهصورت نقل حكايت از انبيا كه مناديان توحيد بودند مردم را براى پيمودن راه كمال، آمرزش گناهان و بهبوديافتن بيماران، به انبيا، بزرگان و مقربان درگاه الهى ارجاع مىدهد و مسئله توسل را مطرح مىكند.
قرآن بهطور عام، صاحبان ايمان و تقوا را براى تقرب بهخدا، به مسئله توسل دستور مىدهد و مىفرمايد: يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَ ابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ ؛ «اى كسانىكه ايمان آوردهايد! از [مخالفت فرمان] خدا بپرهيزيد، و وسيلهاى براى تقرب به او بجوييد». (مائده:35)
«وسيله» چيزى است كه باعث تقرب انسان به مطلوب و خواستهاش مىشود. بنابراين ايمان، جهاد، نماز، صوم، زكات و... مىتواند وسيله براى تقرب الى الله قرارگيرند. 1 همچنين «وسيله» مىتواند استمداد از مقام والاى اولياى الهى باشد. در بعضى روايات وارد شده است:
إنَّ رَسُولَ اللهِ آخَذَ بِحُجْزَةِ رَبِّهِ وَنَحْنُ آخِذُونَ بِحُجْزَتِهِ وَأنتُم آخذونَ بِحُجْزَتِنا. 2
رسول خدا(ص) به وجود پروردگار تمسك مىكند و ما ائمه به وجود پيامبر و شما به وجود ما تمسك مىنماييد.
و نيز در تفسير آيه وَ ابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ در روايت آمده است:
«تَقَرّبُوا اليهِ بِالإمامِ» ؛ «بهوسيله امام بهخدا نزديك شويد». 3