1341. قبض ارواح؛

2. سؤال در قبر؛

3. با نفخ صور اول همگان را مى‌ميرانند؛

4. با نفخ صور دوم تمامى را زنده مى‌كنند؛

5. وضع ميزان در قيامت؛

6. بردن انسان‌ها به جهنم و بهشت؛

7. نزول وحى و دفع شياطين از مداخله در آن؛

8. تأييد و تقويت مؤمنان در جنگ؛

9. استغفار براى تطهير صاحبان ايمان؛

10. نشر و انتشار ابرها.

خداوند در سوره نازعات مى‌فرمايد: فَالْمُدَبِّرٰاتِ أَمْراً .؛ «آنها كه امور را تدبير مى‌كنند» (نازعات: 5). بنابراين تدبير امور و حوادث عالم به دست آنان است. خواه مقصود از ملائكه، فرشتگان چهارگانه باشند يا تمام فرشتگان. البته صاحب الميزان قول دوم را نظر بيشتر مفسران مى‌داند و برخى مفسران نيز قول دوم را نظر همگان مى‌دانند. علامه طباطبايى در بحثى با عنوان: «

انَّ الْمَلائكةَ وَسائِط في التَّدبيرِ» مى‌فرمايد:

فرشتگان هم در ابتداى خلقت اشيا و حوادث كنونى دنيا و هم در عالم آخرت و حتى در مسائل نزول وحى و تشريع و... كارساز بوده‌اند و خداوند تدبير اين امور را به آنها واگذار كرده است. وساطت ملائكه و سببيت آنها براى تحقق‌يافتن حوادث امور مهم در جهان خلقت، منافات با توحيد ندارد؛ زيرا سببيت آنها در طول سببيت پروردگار است [نه در عرض آن]. ¹

بنابراين اگر ملائكه واسطه در تدبير امور مى‌شوند، چرا انسان‌هاى الهى همچون انبيا