195 آيه اشاره مىكنيم.
استناد به آيه تطهير براى اثبات عصمت، مشروط به آن است كه بپذيريم آيه، در خصوص آن پنج تن نازل شده است كه پيشتر، درباره مصاديق آن توضيح داديم. حال بايد روشن كنيم كه شأن نزول آيه چيست، سپس به نقد دلايلى بپردازيم كه ديگران، بر اساس آن مدعى هستند، آيه دربارۀ زنان پيامبر (ص) نازل شده است.
سرفصلهاى آيه تطهير كه از آنها عصمت برداشت مىشود، عبارت است از: حصر، اراده تكوينى و نه تشريعى، تخلفناپذيرى اراده تكوينى، فراگير بودن مفهوم رجْس، آوردن فعل تطهير و تأكيد فعل با مصدر آن.
درباره هر كدام از اين سرفصلها، توضيح كوتاهى ارائه مىگردد:
- انّما كه در اول آيه آمده، از قوىترين ادات حصر در زبان عربى است. بر اين اساس، موضوع و مفاد اين آيه، اراده قطعى خداوند بوده است.
- ارادهاى كه در اين آيه با كلمه يريد، بيان شده است، تكوينى است نه تشريعى. اراده تشريعى، خواست خداوند مبنى بر انجام واجبات و ترك محرمات است؛ مانند: يُرِيدُ اللّٰهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَ لاٰ يُرِيدُ بِكُمُ الْعُسْرَ (بقره: 185). براى مثال، خداوند مىخواهد نماز بخوانيد يا نماز را در سفر شكسته بخوانيد. در ماه رمضان از مردم، روزهدارى را خواسته است. اين ارادۀ تشريعى خداوند است كه در خلال فعل انسان تحقق مىيابد. اراده تشريعى آن است كه خداوند آن را از همه انسانها به ويژه مؤمنان