115- يُرِيدُ : ارادۀ تخلف‌ناپذير خداوند در تحقق اين امر؛

- لِيُذْهِبَ : از بين بردن زمينۀ گناه و خطا نه برطرف نمودن گناه موجود؛

- عَنْكُمُ : اختصاص به اين مخاطبان؛

- الرِّجْسَ : نفى هرگونه پليدى؛

- أَهْلَ الْبَيْتِ : مصاديق آن، تنها چهار بزرگوار حاضر در زمان نزول آيه و ساير معصومان، با اشتراك در خصوصيات، هستند؛

- يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً : تأكيد سه‌گانه، دليل قطعى‌بودن عصمت براى اين افراد است. ¹

4. آيۀ مباهله

آيه 61 سوره مباركۀ آل عمران، به آيه مباهله معروف است:

فَمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ مٰا جٰاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعٰالَوْا نَدْعُ أَبْنٰاءَنٰا وَ أَبْنٰاءَكُمْ وَ نِسٰاءَنٰا وَ نِسٰاءَكُمْ وَ أَنْفُسَنٰا وَ أَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللّٰهِ عَلَى الْكٰاذِبِينَ

هرگاه بعد از علم و دانشى كه [درباره مسيح] به تو رسيده، [باز] كسانى با تو به محاجّه و ستيز برخيزند، به آنها بگو: «بياييد ما فرزندان خود را دعوت كنيم، شما هم فرزندان خود را، ما زنان خويش را دعوت نماييم، شما هم زنان خود را، ما از نفوس خود دعوت كنيم شما هم از نفوس خود؛ آن‌گاه مباهله كنيم و لعنت خدا را بر دروغگويان قرار دهيم».