114 احتمالاً اين واژه در ابتدا كاربردى عام داشته، بعدها، به اصطلاحِ تأسيسى تبديل شده است تا براى اهلبيت مشخص پيامبر (ص) استفاده شود.
اشكال چهارم
آيا پيامبر (ص) خود ترتيب آيات را معين كرده است و در نتيجه، آيات مرتبط با اهلبيت عليهم السلام ، مانند آيه مودت و آيۀ تطهير بين آيات ديگر قرار گرفته است؟
پاسخ: هرچند در اين مورد اختلافنظر وجود دارد، بنابر ادلۀ قابل اعتماد، هرگاه آياتى نازل مىشد، پيامبر (ص) براى كاتبانِ وحى مشخص مىفرمود كه آيه را كجا بگذارند. البته ممكن است در آن زمان، آيات مجموعهاى مدون در قالب يك كتاب جلد شده نبوده باشد، اما همان آيات نوشتهشده، ترتيب معينى از طرف پيامبر (ص) داشته است؛ براى مثال، پايان سوره مائده يا آغاز سوره آل عمران مشخص بوده است و اينكه اين آيه بايد كنار كدام آيه قرار گيرد.
اگر نپذيريم ترتيبِ قرار گرفتنِ آيات به دستور پيامبر (ص) بوده، در بحث اعجاز قرآن با مشكل مواجه خواهيم شد و بخشى از اعجاز قرآن كه پيوستگى معنايى است، آسيب مىبيند. درباره اينكه آيه اكمال، اول سوره است و آيه ابلاغ وسط سوره، به ترتيبِ قرار گرفتنِ آيات برمىگردد نه نزول آنها. البته قرآنى كه حضرت على عليه السلام جمعآورى مىكرد، بر حسب نزول بود.
نكات محورى آيه:
- إِنَّمٰا: انحصار و اختصاص حكم به افرادى خاص؛