110 مخصوص كسانى است كه اكنون در اين خانه هستند. به اين ترتيب، عمل پيامبر (ص) دليل ديگرى در تبيين مصداق اهلبيت در آيه است.
اشكالات بر استدلال به آيه تطهير
اشكال اول
برخى گفتهاند وقتى اين آيه نازل شد، تنها اين چهار نفر از اهلبيت، به علاوۀ پيامبر (ص) حضور داشتند. بنابراين، شيعه چگونه از اين آيه، عصمت امامان بعدى را اثبات مىكند.
پاسخ، همان است كه درخصوص آيۀ ولايت ارائه شد. شرط صدق حكمى در مورد افرادى، آن است كه امكان تحقق چنين وصفى در همان ظرف زمان، براى آنها باشد. چنانچه حكمى بر كسى قابليت صدق نداشته باشد، نبودن آن حكم، اشكال و نقصانى بر او نيست. فرض كنيد هركس در ميدان آزادى تهران است، در صورتىكه قدش 180 سانتىمتر باشد، جايزه بگيرد. اين حكم، معلق به آن است كه ما در ميدان آزادى باشيم. اگر كسى در خانه خود نشسته باشد، اين جايزه به او داده نمىشود؛ با اينكه قدش 180 سانتىمتر است؛ چون اين وصف براى او امكان تحقق ندارد؛ زيرا در آنجا حضور ندارد. اما اگر كسى در ميدان آزادى باشد و جايزه را نگيرد، شرط اندازۀ قد و قامت را نداشته است.
اما چرا زنان پيامبر (ص) با آنكه حضور داشتند، جزء مصاديق آيه نيستند، ولى امام صادق عليه السلام و امام باقر عليه السلام با اينكه زير آن عبا نبودند از مصاديق اهلبيت محسوب مىشوند؟ بايد گفت در اينجا امكان تحقق اين