139بروى، بيرون قبله بايست و به سوى مرقد بنگر؛ آنگاه وارد روضه شو و در برابر آن، مقابل سر حضرت بايست و هنگام خروج از درى كه پايين پاى على بن الحسين (على اكبر) قرار دارد، خارج شو؛ سپس به مرقد شهيدان روى آورده، آنگاه به سوى مرقد ابوالفضل (ع) برو و روبهروى باب السقيفه (بناى سقفدار) توقف كن و سلام كن. 1
از اين روايت برمىآيد كه مرقد امام در اواخر دوران بنىاميه، داراى سقف و بنايى بوده و درخت سدرى بر آن سايه مىافكنده و در جوار آن تربت پاك، مسجدى وجود داشته است. در زمان ابوالعباس سفاح، اولين خليفه عباسى، فرصت براى زيارت مرقد امام حسين (ع) بهتر فراهم گرديد و آبادى و عمران آن حرم شريف نيز آغاز شد. 2
وقتى منصور عباسى به خلافت رسيد و مركز حكومت را به عراق انتقال داد، جلوه بارگاه كربلا برايش قابل تحمل نبود؛ زيرا انبوه جمعيت مشتاق براى زيارت به سوى آن مىشتافتند و به بركت اين بارگاه، عليه حكام جور و ستم قيام مىكردند. منصور مىديد كه شكلگيرى حركتهاى سادات حسنى و حسينى و انقلابهاى شيعيان كه آسايش را از او گرفته، بىتأثير از بوستان حسينى نيست؛ پس ضمن سركوبى اين نهضتها و اعتراضها، در سال 145 هجرى به حرم مطهر حسينى يورش برد، 3اما به دليل مقاومت مردم، موفق به تخريب بنا نشد. ولى وقتى هارون الرشيد به سال 170 هجرى روى كار آمد، به دستور او آستانه حسينى كه توسط مختار ساخته شده