44به دست مىآيد. در اين بخش به برخى از اين روايات اشاره مىنماييم.
الف. محرم؛ ماه هتك حرمت خاندان پيامبر (ص)
تعيين مبدأ تاريخ براى مسلمانان در سال شانزدهم هجرى، زمان خلافت خليفه دوم و با مشورت حضرت على (ع) صورت گرفت. مبدأ تاريخ را هجرت پيامبر (ص) و ماه نخست آن را محرم سالى كه هجرت در آن روى داده بود، گرفتند. 1علت نامگذارى اين ماه آن بود كه در ايام جاهليت، جنگ در اين ماه را حرام مىدانستند. در دوم ماه محرم الحرام سال 61 هجرى، كاروان حضرت امام حسين (ع) وارد كربلا شد ودر روز دهم كه به «عاشورا» معروف است، او و يارانش را به شهادت رساندند.
امام هشتم شيعيان درباره اين ماه فرمود: در جاهليت، حرمت اين ماه نگاه داشته مىشد و در آن نمىجنگيدند، ولى در همين ماه، خونهاى ما را ريختند و حرمت ما را شكستند و فرزندان و زنان ما را اسير كردند و خيمهها را آتش زدند و غارت كردند و حرمت پيامبر را درباره ذريهاش رعايت نكردند! 2
ب. عاشورا؛ روز مصيبت و اندوه
عاشورا روز مصيبت و اندوه است و به فرموده امام رضا (ع) روز شهادت حسين (ع) چشم ما را زخم كرد و اشك ما را روان ساخت. 3و مىفرمايند: تا روز قيامت بر مانند حسين بايد گريست. 4