43پسرم را نزد من بياور. وى را در ميان پارچه سفيدى به او دادم. او را در آغوش گرفت و پس از گفتن اذان و اقامه در گوش راست و چپ نوزاد، به او مىنگريست و مىگريست. اسماء بنت عميس سبب گريه را جويا شد؛ فرمود: «بعد از من، او را گروهى ستمگر خواهند كشت. خداوند شفاعتم را به ايشان نرساند.» 1حضرت رضا (ع) در ادامه، به نقل از اسماء بن عميس درباره نامگذارى امام حسين (ع) مىگويد: جبرئيل بر پيامبر (ص) نازل شد و عرض كرد: اى محمد! پروردگار به تو سلام مىرساند و مىفرمايد: على براى تو همچون هارون براى موسى است؛ پس نام فرزندش را نام فرزند هارون قرار ده. پيامبر (ص) نام فرزند هارون را جويا شد و جبرئيل عرض كرد: «شبير» كه به زبان عربى «حسين» است. 2
حضرت جواد (ع) به نقل از پدر بزرگوارشان حضرت رضا (ع) چنين نقل مىكنند كه ايشان به واسطه پدران بزرگوار خود از امام حسين (ع) نقل كردند: خدمت جدم رسول الله (ص) رسيدم، در هنگامى كه اُبى بن كعب هم در آنجا بود. حضرت فرمود: خوش آمدى اى ابوعبدالله و اى زينت آسمان و زمين! ابى گفت: يا رسول الله! چگونه كسى با وجود تو مىتواند زينت آسمان و زمين باشد؟ ! حضرت فرمود: سوگند به خداوندى كه مرا به پيغمبرى برانگيخت، عظمت حسين بن على در آسمان، از زمين بيشتر است. در طرف راست عرش نوشتهاند: حسين مصباح هدايت و كشتى نجات است؛ حسين امامى است كه خوارى را قبول نمىكند و همواره عزيز و با فخر و دانش است و ذخيرهبراى اين ملت مىباشد. خداوند در صلب او نطفهاى قرار داده كه پاك و بابركت است. اين نطفه پيش از آنكه ارحام آفريده شوند و يا آب در اصلاب پديد آيد، آفريده شده و پيش از روز و شب وجود پيدا كرده است. 3
1. احياى نهضت حسينى
پس از واقعه عاشورا، اهلبيت (ع) همواره بر احياى نهضت حسينى اهتمام داشتند. على بن موسى الرضا (ع) در طول حيات شريفشان توجه خاصى به اين امر داشتند كه با بررسى در سيره و فرمايشات ايشان، روايات بسيارى از آن بزرگوار