39طبرى پس از ذكر اين نقل چنين نتيجهگيرى مىكند: «شهر كوفه براى صد هزار جنگجو پىريزى شد». 1
به نظر مىرسد اين نتيجهگيرى طبرى درست نباشد، زيرا در اين صورت جمعيت كوفه با احتساب زنان و فرزندان بايد رقمى بيش از دويست هزار نفر باشد كه اين علاوه بر دور بودن آن از ذهن، با گنجايش مسجد در آن زمان نيز ناسازگار است.
به هرحال، پس از تأسيس كوفه به علت آب و هواى خوش اين منطقه و نيز نزديكى آن به مرزهاى ايران كه از اين راه لشكريان مىتوانستند با فتوحات خود غنايم فراوانى به دست آورند و همچنين رونق كسب و كار در آن، سيل مهاجرت عربها و عجمها به اين منطقه سرازير شد و نرخ رشد جمعيت رو به فزونى رفت. گفتنى است كه در اين دوره، هميشه مقدارى از جمعيت كوفه در شهرهاى ايران مشغول فتوحات بودند. 2
مهاجرت به كوفه، بهخصوص پس از سال 36ه.ق كه حضرت على(عليه السلام) اين شهر را پايتخت مملكت اسلام قرار داد، شدت گرفت، به گونهاى كه تاريخنويسان تعداد سپاهيان حضرت على(عليه السلام) را در جنگ صفين كه بيشتر آنان كوفى بودند، با رقمهايى مانند 65 هزار نفر 3، 90 هزار نفر و 120 هزار نفر 4 ذكر كردهاند. البته براى احتساب جمعيت واقعى كوفه در آن زمان بايد تعداد احتمالى افراد حاضر در شهر و نيز زنان و فرزندان را به ارقام فوق اضافه نماييم. در سال 40ه.ق كه حضرت امام حسن(عليه السلام) ناگزير صلح با معاويه را پذيرفت، بعضى از ياران آن حضرت با اعتراض به اين عمل، جمعيت صد هزار نفرى جنگجوى كوفه را كه اسامى آنان در ديوان عطاء ثبت شده بود، به رخ آن حضرت كشيدند. 5 در اين صورت با