104مسلمانان شيعه با توجّه بهاعتقاد و باورهايى كه از امامانمعصوم خويش گرفتهاند، خود را گروه «نجات يافته» از ميان هفتادوچند گروه امت اسلامى، مىشمارند 1. امت اسلامى نهتنها در قبال مسلمانان كه در برابر غير مسلمانان، مأمور بهظواهرند، و اينكه در واقع كدام گروه راستگويند و بهوظايف اسلامى خود آنطورى كه بايد، عمل كردهاند، در پيشگاه قادر مطلق روشن است 2، گرچه اهلسنت و شيعه در پارهاى از مسائل اساسى چون جانشينى رسولالله(ص) اختلافنظر دارند ولى اين مسأله سبب تكذيب و بهتانهايى كه ابنتيميه جرئت بستنش را كرده، نخواهد شد.
ثانياً : پيروان مكتب اهلبيت(عليهم السلام) مبانى اصول اعتقادى و منابع رفتار دينى و شرعى خويش را از خلف تا سلفشان، همانگونه كه علامه حلى اشاره كرد، از ائمه اهلبيت(عليهم السلام) گرفتهاند و در همۀ جهات آراء و باورهايشان، همان آراء امامان(عليهم السلام) است كه برگرفته از كتاب و سنت است.
بنابراين سلف صالحِ پيروان مكتب اهلبيت(عليهم السلام) اصول و فروعشان را از رسولالله(ص) توسط على و حسنبنعلى و حسينبنعلى(عليهم السلام) و ذريه پاك حسين(ع) اخذ نمودهاند، و هر يك ازحلقههاى اتصال ميان آنها گروه زيادى از ثقاتِ شيعه و حافظان مورد اطمينان بهصورت حجت قطعى از نسلى بهنسل ديگر منتقل نمودهاند، و از نسلهاى بعدى بههمين صورت، بهدست ما رسيده است 3.
ثالثاً : اينكه ناصرالقفارى مدعى است كه اگر شيخ الاسلامش(ابنتيميه) در موردكافى چيزى نگفته از آنجهت بوده كه از كتاب كافى اطلاع نداشته ويا كافى سرِّى بوده است