164 فهمانيد كه از سؤالى كه جسارت به آن نمودهاند بوى ايراد و اعتراض مىآيد و از اينجواب كه در يك صورت معترضانه ايراد كردند نادم و پشيمان شده، محض اينكه گرفتار غضب الهى نگشته و ذنوب آنان قرين عفو و صفح 1 گردد به هزاران تضرّع و بكاء به عرش اعظم الهى التجا نمودند و به يك اضطراب و اضطرار فوقالغايه بهقدر سه ساعت اطراف عرش الهى را دور و طواف نموده، عرض تذلل و نياز و استعطاف كردند. آخرالامر تير رجا و نياز آنها به هدف عفو و قبول رسيده و فرياد و توجه آنان جالب مرحمت و شفقت حضرت كبريا شده، مأمور شدند بيتالمعمور را كه در تحت عرش اعظم الهى است طواف نموده و در روى زمين براى اهل ارضين نيز يك بقعه مقدسه تأسيس و بنياد كنند كه همين كعبه معظمه را كه الآن مطاف جهانيان است عمارت و بنا نهادند.
زمانىكه خلاق عالم اراده نمود كه در روى زمين نيز بيت محترمى ايجاد شود، براى ايفاى مقتضيات اين امر ملائكه بسيار به وجه ارض فرستاده و آنان را فرمود كه در روى زمين براى من بيت معظمى بنياد سازيد، هرقدر كه در سماء دنيا بيت معمور طواف مىشود، مقامى هم كه در روى زمين خواهيد ساخت، از طرف سكنه روى زمين زيارت و طواف كرده شود.
بناء عليه ملائكه كرام كه به وجه ارض هبوط كرده بودند در موقع لطيف كعبه معظمه بقعه مباركى بنا نهادند. هنگام صدور و سنوح 2 اين اراده حكمت عاده، يعنى در اثنائى كه حضرت اقدس اعلا، امر و فرمان فرمود كه بيت معمور را كه در زير عرش، خلق و ايجاد شده است، ملائكه كرام طواف كنند و فرشتههايى هم كه در وجه ارض ساكناند بيت شريفى در محاذى بيت معمور بنا نهاده و زيارت نمايند، هنوز حضرت آدم بهروى زمين هبوط و نزول ننموده بود.