58 تصرف كرد، قاسم خود را به لشكريان مصعب رساند و دانست كه قاتل پدرش در يكى از خيمهها استراحت مىكند. به دنبال او خيمهگاه را جستوجو كرد. او را در خيمهاش در حال استراحت نيمروزى يافت و با شمشير به قتل رساند. 1
ابومخنف گويد: «محمد بن قيس براى من روايت كرد و گفت: شهادت حبيببن مظاهر بر امامحسين عليه السلام ناگوار آمد و فرمود: خود و اصحابم را به خدا مىسپارم». 2 مرحوم شيخ محمد سماوى 3 در مورد شهادت حبيب، اين بيتها را سروده است:
إن يهدّ الحسين قتل حبيب
اينكه شهادت حبيب، امامحسين عليه السلام را از پاى انداخت چيز عجيبى نيست؛ چرا كه شهادت وى هر ركن و اساسى را از پاى فكند. او دلاورى بود كه به مصاف كوههاى آهنپوش دشمنان رفت و آنان را همانند پشم حلاجى شده از هم پاشيد.
او در جنگ ترسى از دشمنان و گروه آنان نداشت و همانند باران بر آنان فرود مىآمد.
قبل از آنكه او را به قتل برسانند، خود انتقام خويش را از دشمنان گرفت، آنان شخصى را كشتند كه حبيب و دلبند امامحسين عليه السلام بود و در رفتار خود تمامى صفات نيكو را داشت.