51است. در واقع افزون بر اينكه فعل « يُطَهِّرَكُمْ » ، جمله « لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ » را تأكيد مىكند، واژه « تَطْهِيراً » تأكيد ديگرى است كه برخى به آن اشاره كردهاند. 1 ازاينرو دورساختن پليدى از اهلبيت با ذكر تأكيدهاى فراوان چيزى جز اين نيست كه خداوند اراده كرده است هرگونه پليدى و گناه را از آنان دور سازد.
3. اماميه در عصمت پيامبر (ص) و امام عليه السلام برخلاف دو گروه معتزله و اشاعره معتقد است كه پيامبر و امام از هر نوع عمل زشت و ناپسندى، عمدى يا سهوى، در سراسر عمر خود پاك و مصون است. علامه حلى، فقيه و متكلم بزرگ اماميه، در اينباره مىگويد: «اماميه بر اين باور است كه امامان لازم است همچون پيامبران از همه كارهاى زشت و ناپسند، از دوران كودكى تا هنگام مرگ، خواه عمدى باشد و خواه سهوى، معصوم باشند». 2
معتزله و اشاعره دو گروه مهم از اهل تسنن با اينكه عصمت در پيامبران را پذيرفتهاند، لكن معتزلىها صدور گناه صغيره را از پيامبران، و اشاعره و حشويه صدور گناه صغيره و كبيره به جز كفر و دروغگويى را از آنان جايز دانستهاند. 3
همانگونه كه ملاحظه شد، شرايط اماميه در معصوم بودن پيامبران،
سختتر است از شرايطى كه معتزله، اشاعره و حشويه در عصمت پيامبران ذكر مىكنند. اماميه افزون بر گناه كبيره، گناه صغيره را حتى در