52دوران كودكى از پيامبران نفى مى‌كنند. با اين حال، آيه تطهير با نفى گناه و هر امر ناپسند از اهل‌بيت، شرايط اماميه در عصمت را تأمين مى‌كند؛ زيرا روشن شد معناى آيه اين است كه خداوند اراده كرده است كه هر نوع گناه و امر ناپسند را در تمام عمر از اهل‌بيت دور سازد. در نتيجه، آيه به خوبى بر عصمت اهل‌بيت دلالت دارد.

دلالت آيه بر عصمت از خطا

در بحث گذشته، دلالت آيه بر عصمت اهل‌بيت از گناه روشن شد. حال آيا مى‌توان از آيه تطهير، عصمت از خطا را نيز استفاده كرد؟

گفتنى است مراد از خطا، رفتارهاى بدون قصد انسان است، نه رفتارهاى عمدى كه از آن به گناه تعبير مى‌شود. همچنين مراد از عصمت امامان از خطا، عصمت از خطا در تبيين وحى و مسائل مربوط به امامت و رهبرى جامعه است؛ مثل اينكه امام در تبيين قرآن كريم يا در تشخيص مصالح اجتماعى براى هدايت و رهبرى جامعه، دچار تزلزل و خطا شود.

اماميه براى اثبات عصمت امامان از خطا نيز، افزون بر دليل‌هاى ديگر، به آيه تطهير استدلال كرده است. علامه حلى در كتاب «نهج‌الحق و كشف‌الصدق»، در مبحث اجماع و ارزشگذارى اجماع‌ها، درباره اجماع عترت پيامبر اكرم (ص) چنين نگاشته است:

و اما اجماع عترت، برخلاف اكثر مخالفان، از حق و اعتبار

برخوردار است؛ زيرا خداوند متعال رجس و پليدى را از آنان دور ساخته و آنان را پاك نگه داشته و فرموده: « إِنَّمٰا يُرِيدُ اللّٰهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً » .