118تفسير خود نقل كرده‌اند؛ براى نمونه سيوطى بيش از بيست روايت از راويان گوناگون نقل كرده است كه هنگام نزول اين آيه پيامبر اكرم (ص) به ساكنان قبا فرمود: «شما چه مى‌كنيد كه خداوند سبحان شما را اين‌گونه ستوده است؟!» دسته‌اى از روايت‌ها گوياى آن است كه آنان در جواب گفتند: «همه ما هنگام قضاى حاجت، با آب تحصيل طهارت مى‌كنيم». دسته‌اى ديگر از روايات گوياى آن است كه آنان در جواب گفتند: «ما با جنابت نمى‌خوابيم».

بنابراين مراد از طهارت در آيه، يا طهارت از نجاسات ظاهرى، مانند ادرار و مدفوع انسان است يا مراد، طهارت از حدث اكبر، چون جنابت است. احتمال اول، با توجه به بيشتر بودن روايات آن، بر احتمال دوم مقدم است. اما در نكته اول از نكات سه‌گانه بيان كرديم كه مراد از عصمت، پاكى از گناه است، نه پاكى از نجاسات ظاهرى و نه پاكى از حدث. ازاين‌رو نمى‌توان اين آيه را نقض بر استدلال به آيه تطهير دانست.

آيه چهارم

خداوند پس از نهى از همبستر شدن با زنان در حال حيض مى‌فرمايد: « إِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ التَّوّٰابِينَ وَ يُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ » ؛ «خداوند هم توبه‌كنندگان را دوست دارد و هم پاكان را». (بقره:222)

در اين آيه كسانى كه از همبسترى با زنان در حال حيض خوددارى كنند، به طهارت و پاكى توصيف شده‌اند. درحالى‌كه آنان معصوم نبودند.