119
پاسخ
با توجه به صدر آيه روشن مىشود مراد از طهارت در ذيل آيه، طهارت از دوره ماهانه است؛ زيرا خداوند مىفرمايد:
« وَ يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْمَحِيضِ قُلْ هُوَ أَذىً فَاعْتَزِلُوا النِّسٰاءَ فِي الْمَحِيضِ وَ لاٰ تَقْرَبُوهُنَّ حَتّٰى يَطْهُرْنَ فَإِذٰا تَطَهَّرْنَ فَأْتُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ أَمَرَكُمُ اللّٰهُ ... » (بقره :222)
و از تو درباره حيض [و عادت ماهانه] سؤال مىكنند. بگو: مايه ناراحتى و آلودگى است. ازاينرو در حال حيض، از زنان كنارهگيرى كنيد و با آنها نزديكى ننماييد تا پاك شوند و هنگامى كه پاك شدند، آنگونه كه خدا به شما فرمان داده، با آنها آميزش كنيد».
سپس در انتهاى آيه مىفرمايد: « إِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ التَّوّٰابِينَ وَ يُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ » ؛ «چرا كه خداوند هم توبهكنندگان را دوست دارد و هم پاكان را».
پس مراد از توصيف به طهارت، طهارت از دوره ماهانه است؛ چنانكه نظر مفسران نيز اين نكته را تأييد مىكند. سيوطى در الدرالمنثور با سند خود از «عطا» نقل مىكند: «مراد از پاكان در آيه، پاكان با آب است». 1 همانگونه كه در نكته نخست بيان كرديم، طهارت از نجاسات و همچنين طهارت از حدث، عصمت نمىآورد. بنابراين از توصيف افراد ياد شده به طهارت و پاكى در اين آيه، نبايد پنداشت كه آنان بايد معصوم نيز باشند.