114در ادامه براى نوع اول، آيه 56 سوره نمل، يعنى « إِنَّهُمْ أُنٰاسٌ يَتَطَهَّرُونَ » و براى نوع دوم، آيه 103 سوره توبه، يعنى « خُذْ مِنْ أَمْوٰالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَ تُزَكِّيهِمْ بِهٰا » را براى نمونه ذكر كرده است.

افزون بر اين، هيچ شاهدى وجود ندارد كه آنان، زمانى هرچند اندك، دچار گناه شده باشند تا تطهير در آيه به معناى پاك‌ساختن از اين گناه باشد. ازاين‌رو مى‌توان گفت، واژه «تطهير» هميشه به معناى زدودن گناه نيست، بلكه برخى اوقات به معناى پاك نگه‌داشتن از گناه است.

2. تطهير در آيه سوره توبه، نشانه گنهكار بودن صدقه‌دهندگان است. درحالى‌كه تطهير در آيه طهارت، نشانه پاكى و عصمت اهل‌بيت است. بنابراين نمى‌توان واژه تطهير و مشتقات آن را در آيات قرآن، به معناى عصمت دانست.

3. آنچه نويسنده براى صدقه‌دهندگان در آيه صدقه بيان كرده است امتياز نيست؛ زيرا مفسران سه احتمال در معناى تزكيه در جمله « تُزَكِّيهِمْ » بيان كرده‌اند:

الف) مبالغه در تطهير

برخى مانند زمخشرى و آلوسى گفته‌اند: «مراد از «تزكيه» همان تطهير است. منتها هنگامى كه مرتبه عالى تطهير حاصل شود از واژه تزكيه استفاده مى‌گردد». ¹بر اساس اين معنا، پرداخت صدقه موجب مى‌شود مرتبه عالى طهارت بر صدقه‌دهنده حاصل شود و وى كاملاً از گناهانش پاك شود.