115
ب) رشد و نمو دادن به مال
برخى مانند سيوطى و «محلّى» در تفسير «جلالين» 1 و همچنين زمخشرى و آلوسى، بر اساس احتمال دومى كه ذكر كردهاند، 2 مراد از تزكيه را رشد و نمو دادن به مال دانستهاند؛ به اين معنا كه پرداخت صدقه باعث افزايش و بركت مال مىشود.
ج) رشد و نمو دادن به صدقهدهنده
برخى مانند «علامه طباطبايى» مراد از تزكيه را اين دانستهاند كه پرداخت صدقه، باعث خير و بركت در صدقهدهنده مىشود. 3
بنابراين بايد بر اساس هر يك از اين احتمالها بررسى كرد آيا تزكيه براى صدقهدهندگان در سوره توبه امتياز است يا نه؟ بر اساس احتمال نخست، پاك ساختن كامل افراد از گناهانى كه مرتكب شدهاند، نشاندهنده آلودگى آنان به گناه است. براساس احتمال دوم، افزايش دادن مال، امتيازى است مربوط به مال صدقهدهنده نه خود او. بر اساس احتمال سوم نيز اعطاى رشد و نمو به زكاتدهنده بعد از زدودن گناه و پليدى، امرى لازم است؛ زيرا گناه، مانع رشد صفات الهى است و با زدودهشدن آن، زمينه رشد حاصل مىشود. اما بيان شد كه در ساحت قدسى اهلبيت چيزى به نام گناه، وجود ندارد و تطهير به معناى زدودن گناه نيست. بلكه به معناى پاك نگهداشتن آنان است.