105چنان‌كه مى‌فرمايد: « يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ » ؛ «اى كسانى كه ايمان آوره‌ايد. مشركان ناپاكند». (توبه: 28)

و در جاى ديگر مى‌فرمايد: « أَوْ لَحْمَ خِنزِيرٍ فَإِنَّهُ رِجْسٌ » ؛ «يا گوشت خوك كه آن[ها] پليد است». (انعام:145)

آن‌گاه نويسنده نتيجه گرفته است كه هركس بگويد آيه تطهير به منزه بودن اهل‌بيت و معصوم بودن آنها از اشتباه تصريح دارد، سخنش خلاف زبان عربى است.

نقد شبهه نخست

اين شبهه ¹ را در فصل دوم در مبحث «دلالت آيه بر عصمت از خطا» مطرح ساختيم و از آن پاسخ داديم. در آنجا ثابت شد، رجس درباره خطا و اشتباه نيز به كار مى‌رود؛ زيرا رجس، هم در لغت و هم در قرآن كريم، به معناى امر پليد است كه مورد تنفر طبع، عقل يا شرع يا بيش از يكى از آنهاست. گواه بر اين ادعا آياتى از قرآن و سخنى از پيامبر اكرم (ص) است كه ارائه شد. افزون بر اين، سخن برخى از مفسران بيانگر اين بود كه رجس در آيه تطهير شامل خطا نيز مى‌شود. براى جلوگيرى از تكرار، به آن مبحث مراجعه شود.