104هر دو واژه رجس و تطهير است و شبهه سوم، درباره واژه «اهل البيت» است.
شبهه نخست
نويسنده مىگويد كه «رجس و پليدى» در زبان قرآن هيچ ارتباطى با اشتباه ندارد. در هيچ آيه از آيات قرآن واژه «رجس» درباره خطاى در اجتهاد و اشتباه به كار نرفته است، بلكه به معناى «پليدى» و «تعفن» و مانند آن است.
آنگاه براى اثبات اين ادعا به كلام راغب اصفهانى در «مفردات الفاظ قرآن» استناد كرده است. راغب در معناى رجس مىگويد: «رجس» يعنى چيز پليد. رَجُل رجس، يعنى مرد پليد. چون شراب، قمار و ازلام (نوعى بختآزمايى) پليد است، قرآن درباره آنها از واژه رجس استفاده كرده است و مىفرمايد:
« يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَ الْمَيْسِرُ وَ الْأَنْصٰابُ وَ الْأَزْلاٰمُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطٰانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ » (مائده :90)
اى كسانى كه ايمان آوردهايد! شراب و قمار و بتها و أزلام، پليد و از عمل شيطان است. از آن دورى كنيد تا رستگار شويد.
همچنين چون شرك زشتترين گناه است، قرآن كافران را پليد مىداند و مىفرمايد:
« وَ أَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ فَزٰادَتْهُمْ رِجْساً إِلَى رِجْسِهِمْ وَ مٰاتُوا وَ هُمْ كٰافِرُونَ » (توبه :125)
و اما كسانى كه در دلهايشان بيمارى است، پليدى بر پليدىشان افزوده و از دنيا رفتند. درحالىكه كافر بودند.